تبليغاتX
فرهنگ خوبان

87/02/24

استفتاازحضرت آية الله العظمى جناتى

 پرسش . نظر کلي حضرت عالي در باره استخاره چيست؟
پاسخ: انسان در همه کارها بايد بر اساس عقل وتدبير ومشورت، تصميم گيري نمايد اما اگر در موردي متحير وسرگردان باقي ماند واز راههاي معمول نتوانست تصميم بگيرد، مي تواند استخاره کند هرچند نتيجه آن الزام شرعي ندارد.
نوشته شده توسط سيد داود افضلي كني در 11 |  لینک ثابت   • 

87/02/21

پيام حضرت آيت الله وحيد خراسانى









1 - بسم الله الرحمن الرحيم
عليکم بالتوکل علي الحي الذي لا يموت فانه و من يتوکل علي الله فهو حسبه، إن الله بالغ أمره ؛
و عليکم بالتوسل بمن بيمنه رزق الوري و بوجوده ثبتت الأرض و السماء فهو المنتهي إليه مواريث الأنبياء خليفة الرٌحمن و صاحب العصر و الزمان فإنه قال سبحانه و تعالي و ابتغوا إليه الوسيلة.
 

1 - ترجمه : بر خدايي توکل کنيد که تمام کائنات آنچه دارند از اوست، وبه اوست، و هر کس بر او توکل کند علم و قدرت و حکمت آن حي قيوم او را بس است، و اين همان وعده اي است که به متوکلين داده است؛
و به آن کس توسل کنيد که قطب عالم امکان و ولي عصر و صاحب الزمان است، و به يمن وجود او زمين و آسمان بر پا است، و توسل به حجت خدا شرط توکل به خدا است.

نوشته شده توسط سيد داود افضلي كني در 13 |  لینک ثابت   • 

87/02/21

فتوااز حضرت آيةاللّه العظمى‏ جنّاتى

اعلم بودن مجتهد در تقليد از او شرط نيست، بلكه به معناى معروف آن، كه عبارت است از استادتر در بيرون آوردن حكم خدا؛ بين دو مجتهد مطلق نه در مرحله ظاهر و اثبات قابل تصوير است نه در مرحله ثبوت و واقع، بلكه به معناى ديگر، كه عبارت است از اينكه او در مقام بازگشت دادن فروع تازه و مسائل جديد به اصول پايه كمتر اشتباه مى‏كند و ديگرى بيشتر - آنگونه كه در حاشيه خطى بر «عروة الوثقى» بيان كرده‏ايم - اگرچه قابل تصوير است ولى تشخيص اينكه كدام يك از آن دو مجتهد در مقام تفريع كمتر اشتباه مى‏كند تا آنكه اعلم باشد و كدام يك از آنها بيشتر تا آنكه غير اعلم باشد، بسيار مشكل است
نوشته شده توسط سيد داود افضلي كني در 13 |  لینک ثابت   • 

87/02/21

بخشي از برنامه درسهايي از قرآن تاريخ 12/02/87

 بيش‌ترين كار انبياء كار فرهنگي است. «يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُم‏» (آل‌عمران/164) مقدس‌ترين كتاب‌ها كه قرآن است و كتب آسماني، كارشان كار فرهنگي است. يعني اشرف بشر انبياء، كار فرهنگي مي‌كند. اشرف كتب آسماني كار فرهنگي مي‌كند. كار فرهنگي، اگر خوب انجام شود، بالاترين كار است و اگر بد انجام شود، بيش‌ترين خطر را دارد. در مورد انحراف اقتصادي خداوند يك مرتبه گفته است: واي!!! «وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفينَ» (مطففين/1) واي بر كم فروش‌ها! انحراف اجتماعي يك ويلٌ دارد. «وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» (همزه/1) «هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ» يعني كسي كه نيش مي‌زند. واي به كساني كه به مردم نيش مي‌زنند. يعني ضربه اجتماعي و نيش زدن به جامعه، يك ويلٌ دارد. اما راجع به انحراف فرهنگي چند ويلٌ داريم و اين مهم است...
نوشته شده توسط سيد داود افضلي كني در 13 |  لینک ثابت   • 

87/02/21

شرايط جايز بودن «غيبت‌» از ديدگاه حجت‌الاسلام‌والمسلمين قرائتي

غيبت ‌كردن مظلوم از ظالم براي استيضاح او جايز است و اين مورد از مواردي است كه خداوند اجازه غيبت و بدگويي را به انسان داده است. 
غيبت درباره فردي كه داراي عقيده غلط است به معناي مرزباني از افكار است و ايرادي ندارد همچنين مشورت كردن با هدف تحقيق و تجسس درباره شريك آينده زندگي، رفتن نزد قاضي جهت گواهي دادن براي اعاده حيثيت كسي و غيبت درباره كسي جهت رد ادعاي پوچ او از جمله مواردي است كه غيبت كردن درباره آن‌ها جايز است. 
غيبت داراي دو شرط است؛ يكي مخفي و پنهان بودن از فرد غيبت‌شونده و دوم اينكه غيبت موجبات ناراحتي فرد را فراهم كند، خداوند در قرآن كريم مي‌فرمايد كه غيبت نكنيد چراكه غيبت كردن از سوء ظن شروع مي‌شود سپس تجسس را در پي دارد و بعد از تجسس به عيب و ايراد پرداخته مي‌شود كه در نهايت موجب غيبت مي‌شود. 
گناه غيبت چرا گوشت مرده خوردن است؟ چون وقتي گوشت مرده كنده شود گوشت ديگري جاي آن را پر نمي‌كند؛ آبروي مومن نيز در زمان غيبت مانند گوشت مرده است بنابراين آبرو رفته ديگر بازنمي‌گردد و جاي تامل است كه غيبت كردن همچون خوردن گوشت برادر مرده است چراكه مسلمانان با يكديگر برادر هستند. 
درباره گناه غيبت كردن در كتاب تفسيرم دو دليل آورده‌ام زماني كه انسان زنده است و اگر گوشتي از بدنش كنده شود جايش را گوشت ديگري مي‌گيرد يعني عمل غيبت اگر زمان حضور فرد صورت گيرد فرد از خود دفاع مي‌كند؛ گناه غيبت خيلي مهم است و موجب مي‌شود عبادت‌هاي غيبت‌كننده در پرونده غيبت شونده نوشته شود يا اگر عبادتي ندارد گناهان غيبت شونده به پرونده غيبت كننده منتقل ‌شود. 
حديثي از امام صادق(ع) : امام صادق (ع) فرموده‌اند كه «كعبه خيلي عزيز است ولي آبروي مومن از آن هم عزيزتر است.» بنابراين بايد از زبان خود به طور اساسي مراقبت كرد؛ اگر فرد غيبت‌ كننده روزه‌دار باشد آثار و بركات روزه‌اش از بين مي‌رود و تا 40 روز هم نماز و روزه‌اش قبول نمي‌شود و همچنين فرد ساكت شنونده غيبت نيز در گناه غيبت‌كننده و به همان ميزان شريك است. 
چگونگي جبران كردن غيبت : فرد غيبت‌ كننده بايد از خداوند بابت رفتار ناشايست خود طلب آمرزش كند و اگر مطالب غيبت موجب ناراحتي فرد غيبت شونده مي‌شود بهتر است براي او بيان نشود مگر جهت جبران آبروي رفته مومن غيبت شونده با او در ميان گذاشته شود.


نوشته شده توسط سيد داود افضلي كني در 13 |  لینک ثابت   •